Niet ieder onderzoek bewijst hetzelfde.
Bij elke guide staat een bewijslabel. Dat label zegt hoe de uitkomst tot stand kwam, en dus hoe zwaar een uitspraak weegt. Onder het label staat per bron ook wat er níet uit volgt — zodat je zelf kunt nagaan waar mijn beoordeling op rust.
Deze bronnen zijn vakadvies, richtlijnen of beschouwingen. Ik gebruik ze voor structuur, onderhoud en presentatie — niet als bewijs dat iets meer uitnodigingen oplevert.
Ik schrijf per artikel op wat voor publicatie het is — commentary, boekhoofdstuk, empirische studie, praktijkrichtlijn of proefschrift — omdat dat bepaalt hoe zwaar een uitspraak weegt. Een praktijkartikel van ervaren opleiders is nuttig, maar het is geen meting.
Geen lijstje "10 fouten op je cv" en geen cijfers zonder bron. Waar ik iets niet weet, staat dat er. Waar een bron uit een ander land of vakgebied komt, staat dat er ook.